Hoe zit dat nu precies met dat cabotagevoorstel? Henk Kramer (TLN) legt het uit.
"Een stap terug in de tijd. Uitermate jammer. Maar we zitten in de EU met inmiddels 27 landen, en wij vormen - samen met de Belgen en een aantal andere kleine lidstaten - de minderheid met ons standpunt. De meeste landen vinden bescherming van hun binnenlandse transportmarkt toch belangrijker dan efficiënt vervoer op Europees niveau."
Aldus Henk Kramer, EU-lobbyïst van TLN, die de belangen behartigt van de Nederlandse vervoerders bij het tot stand komen van Europese regelgeving. De transportorganisaties in België, Nederland en Luxemburg, verenigd in het Benelux vervoeroverleg, waren vorige week donderdag present bij een persconferentie in Brussel waar ze uitleg gaven over de nieuwste plannen van de Europese Commissie met betrekking tot cabotage.
Cabotage is: binnenlands vervoer door een transportbedrijf uit een ander land. Een Nederlander brengt een vracht van Lyon naar Parijs. Of: een Pool brengt een vracht van Rotterdam naar Amsterdam. Dat laatste klinkt gelijk heel anders dan het eerste. Dat is dan ook de reden voor de politieke strubbelingen rondom dit onderwerp. Cabotage biedt kansen. Maar het is ook een bedreiging. En de angst van deze dreiging zorgt er voor dat - waarschijnlijk in 2009 - beperkingen worden gesteld aan het cabotagevervoer. Alsof Europa niet één vrije markt wordt, maar de interne landsgrenzen weer wat strikter worden bewaakt.
In 1998 werd cabotage in de EU toegestaan, zij het met de beperking dat het om "tijdelijk vervoer" moet gaan. Zodra je permanent gaat vervoeren op een binnenlandse markt, is het - volgens de huidige regeling - de bedoeling dat je je in dat land ook daadwerkelijk vestigt. Maar wat is tijdelijk en wat is permanent? De EU-verordening gaf daarover nooit uitsluitsel. En nu, tien jaar later, hebben enkele invloedrijke landen "last" van cabotage. Volgens TLN-man Kramer wordt dat veroorzaakt doordat ofwel hun eigen transportbranche minder goed functioneert, ofwel doordat ze een concurrentienadeel hebben. "Engelse vervoerders ondervinden nadeel van buitenlandse transportondernemingen omdat de diesel in Groot-Brittannië zo duur is. En de Italianen ondervinden concurrentie van Slovenen die in Italië binnenlands vervoer verrichten." Zo zijn er meer voorbeelden. Ook Frankrijk is voorstander van beperking van cabotage - het is een groot land en dus een aantrekkelijk doelwit voor caboterende buitenlanders.
Zoals de zaken er nu voor staan, wordt cabotage beperkt: een vervoerder mag in de EU na één internationale binnenkomende rit in een land maximaal drie cabotageritten verrichten binnen zeven dagen die daarop volgen. Dat lijkt dus allemaal wel mee te vallen, maar volgens Kramer is het wel nadelig voor bedrijven in grensregio's, die veel in het buurland opereren. "Die worden dus ernstig beperkt. Het resultaat is: een lagere beladingsgraad en meer vrachtauto's op de weg. De Europese eenwording moest dat nu juist voorkomen."
Kramer en de zijnen doen nu hun best om het voorstel nog enigszins aan te passen. "Ons streven is om erin opgenomen te krijgen dat transito-cabotage wel onbeperkt mogelijk blijft. Transito-cabotage wil bijvoorbeeld zeggen: een Nederlandse vervoerder rijdt een vracht naar Spanje en op de terugweg brengt hij een vracht van Marseille naar Parijs. Als dit lukt, dat kunnen we de schade enigszins beperken."
Overigens is het niet zo dat de hele transportmarkt omvalt zodra het EU-voorstel van kracht wordt. Cabotagevervoer maakt 2 tot 3 procent uit van het totale Europese vervoer. Het gaat dus maar om een beperkt vervoersvolume. Wel is het zo dat Nederlanders cabotagevervoerders bij uitstek zijn: ze voeren zo'n 15% van alle cabotageritten in de EU uit.
Heeft de toekomstige regeling ook nog voordelen voor Nederlandse vervoerders? "Je zou kunnen zeggen: de markt van het binnenlands vervoer in Nederland wordt er beter door beschermd. Maar dat is niet echt noodzakelijk. Het komt nauwelijks voor dat bijvoorbeeld Fransen in ons land binnenlands vervoer verrichten. Taalbarrières spelen daarbij een rol. Plus het feit dat ons land zo klein is."
(16 april 2008)
Zie ook:
